وقتی علی بن مهزیار به خدمت امام عصر(عج الله تعالی فرجه الشریف)شرفیاب شد ٬ با خود فکر می کرد به آقا بگویم که بیست سفر حج آمده ام٬ ولی آقا پیش از آنکه علی سخنی بگوید ٬ فرمود:علی شبانه روز چشم به راهت بودم ٬ چرا حالا آمدی؟

گفتـــــم که روی ماهت از من چرا نهان است؟                               

                                  گفتــــــا  تو خود حجابی ٬ورنه رخم عیان است

گفتـــــم که از که پرسم جانا ٬ نشان کویـــــت                          

                                  گفتانشان چه پرسی آن کوی بی نشان است

گفتـــــــــــم فراق تا کی گفتا که تا تو هستی                        

                                  گفتـــــــــــــــم غمم بیفزا گفتا که رایگان است

تا زمانی که ادعای منیٌت میکنیم از خدا دوریم. ((حافظ تو خود حجاب خودی ٬ از میان برخیز)) کسی جلوی ما پرده نینداخته است. فردی به آقای بهجت عرض می کرد : که آقا من می خواهم آدم شوم٬ولی نمی شود.یک مرتبه ایشان با حالت سرزنش آلودی فرمود:چه کسی جلوی تو را گرفته است؟ بگو تا دستش را بشکنم. کو؟ کجاست؟خودت نمی توانی . کسی مانع کمال نشده است.

گفتـــــــــــــــم که سوخت جانم از آتش نهانم                                 

                                        گفت آنکه سوخت او را کی ناله و فغان است؟

یکی از دوستان از مرحوم آقای کشمیری پرسید که مرحوم قاضی در اواخر عمر چه اذکاری می گفتند؟ فرمود: دیگر آرام گرفته بودند و از درون می سوختند. تا زمانی که انسان نسوخته٬ فریاد می کند ولی اگر سوخت و شعله ور شد ٬ دیگر فریاد نمی زند.

گفتم زفیض بپذیر این نیمه جان که دارد

گفتا نگاه دارش غمخانه تو جـــان است